Aborygeni wierzą iż święte rośliny pamiętają Czas Snu i po rytualnym spożyciu uwalniają jego świadomość. Są wehikułem dzięki któremu odbywa się transcendentalną podróż do początku, pierwotnej iskry powstania. Dlatego są bardzo ważnym elementem podczas ceremoni, otoczone ogromną czcią i szacunkiem. Sposób w jaki zostają pozyskane, przyrządzone i spożyte to rytuał sam w sobie. Rytualnych i leczniczych roślin w aborygeńskiej kulturze jest wiele, kilka gatunków powszechnie występującej akacji, kora tych drzew zawiera duże ilości silnie halucynogennego alkaloiu o chemicznej nazwie - N'N' DMT ponadto występują licznie grzyby z rodzaju Psiylocybe, my tu jednak przedstawimy tylko jedną, bardzo ważną - Pituri.

Pituri

Tak się nazywa w języku Aborygenów roślina która posiada moc zależnie od przyjętej dawki, leczniczą lub transcendentalną. Rozprzestrzeniona jest na większości terytorium Australi. Jej głównym alkaloidem jest związek nikotyny jednak inny niż w popularnym europejskim tytoniu, poza nikotyną Pituri zawiera w sobie jeszcze szereg psycho aktywnie działających alkaloidów. Do przyrządzenia mikstury wykorzystywano łodygi i liście z górnej części rośliny, po uprzednim wysuszeniu. Łączono równe porcje Pituri z psychoaktywnym popiołem pozyskanym z rytualnego spalenia innej leczniczej rośliny z rodaju akacji. Miksturę ucierano do czasu aż osiągnie konsystencje ciemnobrązowej pasty po czym formowano z niej podłużne wałki wielkością porównywalne do klasycznego papierosa. Tak przygotowaną spożywano a raczej żuto w trakcie ceremonii. Działanie objawiało się, w zależności od przyjętej dawki, stanami euforii, oszołomieniem i halucynogennymi snami. W mniejszych dawkach działała przeciwbólowo, zwalczała poczucie głodu i dodawała sił w długich wyczerpujących wędrówkach przez bezkresny interior. Ciekawe iż w trakcie ceremonii rytualne spożywanie Pituri było na mocy przywileju zarezerwowane dla starszyzny, osoby o rytualnej pozycji oraz adeptów inicjacji. Kobiety i dzieci nie mogły zażywać Pituri rytualnie, ew. były stosowane wyjątki w celu leczniczym i podczas wędrówek.